"آزمایش عملکرد نوشتاری" معمولاً بر روی لوازم مصرفی (مانند هایلایت و نشانگر) یا سطوح نوشتاری در نظر گرفته شده برای استفاده آموزشی (مانند تخته سیاه و تخته سفید) انجام می شود. شاخص های کلیدی عملکرد عبارتند از چسبندگی جوهر، سهولت پاک کردن، مقاومت در برابر گرافیتی، خوانایی و دوام. در مقابل، "ورق های فلزی با رنگ سبز" - طبقه بندی شده به عنوان مواد کامپوزیتی برای کاربردهای معماری و صنعتی - دارای پوشش های سطحی هستند که در درجه اول با ویژگی هایی مانند مقاومت در برابر سایش، مقاومت در برابر آب و هوا و مقاومت در برابر پاشش نمک مشخص می شوند. برای تخته سیاه و تخته سفید رنگی فولادی که برای استفاده آموزشی در نظر گرفته شده است (به عنوان مثال، پانل هایی با سطح فولادی با پوشش رنگی 0.3 تا 0.4 میلی متر ضخامت)، الزامات خاص بر احساس خوشایند نوشتن، سهولت نوشتن و پاک کردن، و تولید حداقل گرد و غبار تأکید دارند. در نتیجه، آزمایش در درجه اول بر ویژگی‌های پاسخ فیزیکی پوشش سطح تمرکز دارد تا بر روی خود بستر فلزی. برعکس، ورق‌های با رنگ سبز که برای مصارف صنعتی در نظر گرفته شده‌اند (مثلاً در سایه‌هایی مانند RAL 1000 Rice Green یا Fluorocarbon Green) مقاومت در برابر آب و هوا، مقاومت در برابر خوردگی و قابلیت پردازش را در اولویت قرار می‌دهند.