برای تعیین اینکه آیا ورق رنگی دارای استانداردهای کیفی است، بازرسی‌های زیر را می‌توان انجام داد: تست‌های ساده برای عملکرد پوشش تست سختی مداد: سطح ورق را با زاویه 45 درجه با استفاده از مداد HB خراش دهید. اگر هیچ خراش قابل مشاهده ای ظاهر نشود ورق قابل قبول در نظر گرفته می شود. تست چسبندگی: از یک چاقوی کاربردی برای بریدن روکش استفاده کنید و یک الگوی شبکه متقاطع ایجاد کنید. نوار چسب شفاف را روی شبکه بمالید و سریع آن را جدا کنید. اگر هیچ پوششی از بین نرود ورق قابل قبول در نظر گرفته می شود. الزامات اضافی برای محصولات در فضای باز: تولیدکنندگان باید به صراحت محصول را به عنوان دارای پوشش فلوروکربن (PVDF) (با محتوای فلوئور ≥70٪) برچسب گذاری کنند. پوشش های استاندارد پلی استر (PE) برای برآورده کردن الزامات مقاومت دراز مدت در برابر آب و هوا برای کاربردهای خارج از منزل کافی نیستند. مرحله چهارم: تأیید گزارش‌های آزمایش شخص ثالث از سازنده درخواست کنید که گزارش‌های آزمایش شخص ثالث مربوط به دسته تولید خاص مورد نظر را ارائه دهد. به تأیید نتایج دو آزمایش کلیدی توجه ویژه ای داشته باشید: آزمایش مقاومت در برابر اسپری نمک خنثی: برای محصولات در فضای باز، لازم است که پس از 1000 ساعت قرار گرفتن در معرض، هیچ خوردگی رخ ندهد. تست پیری تسریع شده لامپ زنون: شرط لازم این است که درجه تغییر رنگ پس از 1000 ساعت آزمایش کمتر از درجه 2 نباشد. محصول تنها در صورتی مطابق با استانداردهای کیفی در نظر گرفته می شود که هر دوی این معیارها را برآورده کند.