هر دو پوشش فلوروکربن سازگار و پوشش پلی استر از مقررات زیست محیطی پیروی می کنند. با این حال، هر دو دسته پوشش شامل محصولاتی هستند که یا با محیط زیست سازگار هستند یا ناسازگار هستند. بنابراین، نمی‌توان ایمنی زیست‌محیطی یک محصول را صرفاً بر اساس نوع رزین مورد استفاده تعیین کرد: پوشش‌های فلوئوروکربنی/پلی استر مبتنی بر حلال سازگار: به شرطی که سطوح VOC، ترکیبات سری بنزن و فلزات سنگین استانداردهای مربوطه را رعایت کنند، این محصولات دوستدار محیط‌زیست محسوب می‌شوند و هیچ خطری برای سلامت انسان ندارند. پوشش‌های فلوئوروکربن یا پلی استر نامطلوب: این محصولات همیشه حاوی مواد خطرناکی هستند که بیش از حد مجاز هستند و بنابراین سازگار با محیط زیست نیستند. تفاوت های واقعی در عملکرد زیست محیطی: از منظر فرآیندهای تولید: در حال حاضر، هر دو پوشش فلوروکربن مبتنی بر آب و پلی استر مبتنی بر آب به طور انبوه تولید می شوند. محصولات مبتنی بر آب حاوی سطوح قابل توجهی کمتری از VOCs نسبت به همتایان مبتنی بر حلال خود هستند که عملکرد زیست محیطی برتری را ارائه می دهند. در واقع، ایمنی محیطی هر دو نوع قادر به برآورده کردن سخت‌ترین الزامات است. تحت شرایط استاندارد: هنگام مقایسه محصولات سازگار با درجه های کیفی معادل، پوشش های فلوئوروکربن معمولاً دارای خلوص رزین بالاتر و حاوی رقیق کننده های درجه پایین کمتری هستند. در نتیجه، آنها تحت کنترل های شدیدتر در مورد مواد خطرناک هستند که منجر به فوق العاده می شود