این ماده معمولاً از ساختار "دو لایه، دو پخت" استفاده می کند که از یک لایه آغازگر و یک لایه پوشش بالایی (با برخی از فرآیندها از جمله یک پوشش محافظ اضافی در سمت عقب) تشکیل شده است. لایه پرایمر: پرایمرهای پلی استر یا اپوکسی که چسبندگی عالی به زیرلایه فلزی را ارائه می دهند به طور کلی انتخاب می شوند. عملکرد اصلی آنها جلوگیری از انتشار عوامل خورنده در لایه گالوانیزه است و در عین حال از اتصال بین لایه ای قوی با پوشش بالایی اطمینان حاصل می کند و در نتیجه از لایه برداری پوشش در طول عملیات خمشی یا شکل دهی بعدی جلوگیری می کند. لایه پوششی (انواع براق و مات): نوع رزین: پوشش رویه معمولاً بر پایه رزین پلی استر (PE) است. برای کاربردهایی که شامل قرار گرفتن در معرض شدید اشعه ماوراء بنفش یا محیط های خشن در فضای باز است، فرمول ممکن است به رزین پلی استر اصلاح شده با سیلیکون (SMP) یا پلی اورتان (PU) ارتقا داده شود تا عمر مفید پوشش و مقاومت در برابر پیری افزایش یابد. رزین فلوئوروکربن (PVDF) برای کاربردهایی که خواهان مقاومت عالی در برابر آب و هوا هستند مورد نیاز است. سیستم رنگدانه: RAL 7016 خاکستری آنتراسیت تیره است. ویژگی های رنگ آن از طریق ترکیبی از کربن سیاه پراکنده و رنگدانه های معدنی به دست می آید. فرمولاسیون باید استانداردهای تحمل رنگ خاصی را داشته باشد (مانند مواردی که توسط کارت رنگی RAL 840-HR تعریف شده است).